Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia od dochodu wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760zł.
Odrębne regulacje prawne dotyczą telepracy.
Ulgę można odliczyć jedynie w zeznaniach PIT-36, PIT-37 oraz PIT-28.
Warunki:
- Odliczeniu nie podlegają opłaty instalacyjne za założenie stałych łącz, możliwe jednak, że ministerstwo przyjmie korzystniejszą dla podatników interpretację.
- Odliczeniu podlegają zarówno abonamenty za stałe łącza, jak i opłaty za dostęp wdzwaniany do Internetu.
- Z powodu braku możliwości dowodowych należy uznać, ze dostęp poprzez telefonię komórkową w większości wypadków nie będzie mógł być przedmiotem odliczeń. Urząd Skarbowy nie kwestionuje z reguły takich odliczeń, jeżeli na fakturze podany jest adres miejsca zamieszkania. Radzimy jednak dużą ostrożność w zakresie bezprzewodowego dostępu do Internetu przez sieci GSM.
Odliczeniu podlegają wydatki, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
Odliczeniu podlegać będzie wydatek nie zwrócony podatnikowi, np. zwrócona pracownikowi przez zakład pracy część abonamentu nie może zostać przez tego pracownika odliczona.
Miejsce zamieszkania, w stosunku do którego dokonywane jest odliczenie, powinno być zgodne z miejscem zamieszkania, określonym w formularzu NIP-1 lub NIP-3, złożonym w urzędzie skarbowym. Nie musi to być miejsce zameldowania, jednak musi to być faktyczne miejsce zamieszkania podatnika. W przepisie mowa jest o jednym lokalu (budynku), toteż podatnicy posiadający więcej niż jeden lokal mieszkalny połączony z Internetem, będą musieli się zdecydować na odliczanie wydatków z jednego z nich. Jeżeli podane w formularzu NIP-1 masz inne miejsce zamieszkania, niż to, w stosunku do którego odliczasz Internet, złóż formularz aktualizacyjny NIP-1 albo NIP-3.
- Małżonkom przysługują odrębne limity odliczeń, pod warunkiem, że oboje będą posiadać dowody wpłaty i faktury (albo wspólne dowody wpłaty i faktury). Nie znaczy to, że oboje mogą odliczyć po 760zł, ale że oboje mogą odliczyć w sumie tyle, ile wydali w danym roku na Internet, nie więcej jednak niż 760 zł każde z nich. To samo dotyczy innych osób zamieszkałych pod tym samym adresem - jeżeli kilka osób zamówi kosztowne łącze wspólnie, każde opłaci swoją część, a faktura będzie opiewać na wszystkich usługobiorców - nie będzie problemów z rozliczeniem kosztów jednego łącza przez kilka czy nawet kilkanaście osób.
Dla dokonania odliczeń niezbędne jest posiadanie dowodu zapłaty (wpłata, przelew, przekaz pocztowy). Dowód ten powinien być wystawiony na nazwisko podatnika, powinien to być przelew z konta podatnika albo dowód wpłaty, na którym podatnik figuruje jako wpłacający. Nie wystarczy przelew np. z konta żony z podaniem nazwiska podatnika jako zobowiązanego (np. w tytule przelewu).
Wysokość wydatków musi być udokumentowana fakturą VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Wynikają z tego następujące wnioski:
- zarówno wpłata, jak i faktura, powinny być wystawione na tę samą osobę - na podatnika dokonującego odliczenia;
- możliwe jest odliczenie wpłat dokonanych w roku 2008 za inne okresy rozliczeniowe pod warunkiem posiadania faktury VAT (bez względu na datę jej wystawienia);
- nie jest możliwe odliczenie wydatków na podstawie faktury (rachunków) wystawionych przez podmioty zagraniczne, nie będące podatnikami w rozumieniu polskiej ustawy o podatku od towarów i usług;
- nie jest możliwe odliczanie wydatków na podstawie umowy oraz dowodów wpłaty, jeżeli nie została wystawiona faktura VAT, niemniej jednak większość dostawców internetu z własnej inicjatywy rozpoczęło powszechne fakturowanie usług.
Co prawda ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje, że wymagany jest dowód zapłaty. Stwierdza jedynie, że odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą. Zwraca jednak uwagę fakt, że fakturą podlega udokumentowaniu wysokość wydatku, natomiast sam fakt poniesienia wydatku podatnik powinien udokumentować w jakikolwiek sposób, w tym poprzez przedstawienie dowodu zapłaty. Odliczyć bowiem można jedynie kwoty wydatków faktycznie poniesionych. W przyszłości może okazać się, że nawet w braku obowiązku posiadania dowodu zapłaty fiskus może sprawdzić fakt poniesienia wydatku.
Ministerstwo Finansów w piśmie nr PB5/MC-033-29-368/05 z dnia 25 lutego 2005r. wskazało wyraźnie, że warunkiem odliczenia jest posiadanie przez podatnika zapłaconej faktury.
